Τι είναι το άγχος;
Ας ξεκινήσουμε λέγοντας ότι το άγχος είναι η εκδήλωση της αβεβαιότητάς μας για το αν θα τα καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της δουλειάς, της σχέσης, της καθημερινότητας, των οικονομικών προκλήσεων, την κοινωνική αποδοχή. Όλα αυτά συνοδεύονται από την αγωνία, την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια, την πρόκληση, τον φόβο και αποτελούν ο παζλ του άγχους.

Το άγχος είναι πάντα κακό;
Όχι. Το άγχος δεν είναι πάντα κακό. Αν σκεφτούμε ότι μπαίνοντας ο άνθρωπος στην διαδικασία αυτή, κινητοποιείται για να δράσει. Αποτελεί λοιπόν ένα ερέθισμα για να προχωρήσει ο άνθρωπος μπροστά. Όταν όμως αυτή η αγωνία και η αβεβαιότητα, συνδυάζεται με έντονη δυσφορία και έντονα σωματικά προβλήματα τότε μιλάμε για κρίσεις άγχους ή κρίσεις πανικού και τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.

Ποιες είναι οι πιο συχνές αιτίες άγχους;
Το άγχος μπαίνει στην ζωή μας με την γέννησή μας. Το έντονο κλάμα του νεογέννητου όταν πεινάει, εκδηλώνει το άγχος του για το αν θα καλυφθεί η ανάγκη του για τροφή. Αργότερα το κλάμα του όταν φεύγει από το οπτικό του πεδίο η μητέρα του ονομάζεται άγχος αποχωρισμού. Μεγαλώνοντας μιλάμε για το άγχος των εξετάσεων, των πρώτων σχέσεων, των κρίσεων της εφηβείας. Στην ενήλικη ζωή πλέον, ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε πολλά και μεγαλύτερα άγχη: της επαγγελματικής και οικονομικής αποκατάστασης, της συναισθηματικής ισορροπίας, των οικογενειακών σχέσεων, της κοινωνικής αποδοχής κ.α.

Μπορώ να αναγνωρίσω τα συμπτώματα;
Ορισμένα από τα συμπτώματα που μπορείς να αναγνωρίσεις είναι τα εξής:
1. Χρόνια εξάντληση- κούραση, κόπωση, αίσθηση εξάντλησης
2. Θυμός με όσους έχουν απαιτήσεις
3. Κριτική στον εαυτό σου γιατί ανέχεσαι της απαιτήσεις
4. Κυνισμός, αρνητισμό, αβεβαιότητα
5. Εκρήξεις θυμού για ασήμαντα πράγματα
6. Συχνοί πονοκέφαλοι και γαστρεντερικές ενοχλήσεις
7. Απώλεια  βάρους, απότομη αύξηση βάρους
8. Υπνηλία και κατάθλιψη
9. Κομμένη αναπνοή
10. Να είσαι καχύποπτος για πράγματα και καταστάσεις
11. Να νιώθεις ανήμπορος και αβοήθητος


Πώς εκδηλώνεται το άγχος;
Οι εκδηλώσεις του άγχους καλύπτουν τρεις τομείς: τα φυσικά, σωματικά συμπτώματα, τον τρόπο συμπεριφοράς στις κοινωνικές εκδηλώσεις και τις σκέψεις που κάνει το άτομο.

Τι πρέπει να κάνω;
Ορισμένα από τα πράγματα που μπορείς να κάνεις πριν χτυπήσεις την πόρτα κάποιου ειδικού είναι τα εξής:
1. Βρες τι σου προκαλεί το άγχος στην ζωή σου και εντόπισε τις αντιδράσεις σου στο άγχος
2. Εντόπισε τους τομείς της ζωής σου που μπορείς να αλλάξεις για να μειώσεις ή να εξαλείψεις τις αρνητικές αντιδράσεις που σου προκαλούν άγχος
3. Δίδαξε τον εαυτό σου να ελέγχει τις σωματικές αντιδράσεις στο άγχος
4. Εξάσκησε τις αντοχές σου στο άγχος
5. Χτίσε την συναισθηματική σου ικανότητα στην αντιμετώπιση του άγχους.

Γιατί ζηλεύουμε;
Έχεις νιώσει ποτέ ζήλια και ανασφάλεια; Παλεύεις να νιώσεις αυτοεκτίμηση όταν συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους; Το βρίσκεις δύσκολο να αντιμετωπίσεις καταστάσεις όπου το ταίρι σου συναναστρέφεται με άλλους; Αν ναι, δεν είσαι μόνος/η. Χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια άνθρωποι νιώθουν τα ίδια συναισθήματα απογοήτευσης, ανασφάλειας και ζήλιας στην σημερινή κοινωνία.

Τι είναι η ζήλια; Από πού ξεκινά;
Η ζήλια είναι ένα κοινό ζήτημα στις σχέσεις και τα προβλήματα που προκύπτουν δεν είναι εύκολο να λυθούν. Η ζήλια έχει βαθιές ρίζες: συχνά σχετίζεται με την εμπιστοσύνη και την έλλειψη της και αυτό ξεκινάει από τα πρώτα χρόνια της ζωής από την προσοχή και την προστασία που παρείχαν οι γονείς στο παιδί. Μερικές φορές όμως, κάποια γεγονότα- εμπειρίες στην ζωή, αργότερα ο χαμός κάποιου αγαπημένου προσώπου ή απόρριψης μπορούν να αποτελέσουν την κινητήριο δύναμη της ζήλιας.  Και τα δύο είδη εμπειριών μπορούν να γεννήσουν ανασφάλεια στις σχέσεις και να μειώσουν την ικανότητά μας να εμπιστευτούμε τον άλλο.

Πως εκδηλώνεται η ζήλια;
Στην αρχή, η ζήλια μπορεί να κάνει το σύντροφο να νιώθει καλά. Μπορεί να τον κάνει να νιώθει επιθυμητός και πολύτιμος. Αλλά όπως ανακαλύπτει αργότερα σύντομα καταλήγει μια φυλακή, όπου περιορίζεται η ελευθερία σου και βρίσκεσαι συνεχώς μέσα σε σύννεφα υποψίας, συνεχώς να απολογείσαι ακόμα και για αθώες ενέργειες. Η ζήλια είναι συχνά η κινητήριος δύναμη πίσω από ψυχολογική, λεκτική ακόμα και σωματική βία. 
Η ζήλια πυροδοτεί τον φόβο για την απώλεια, τον χαμό, την απόρριψη, τα συναισθήματα αδυναμίας - με άλλα λόγια είναι σημάδι πως το άτομο νιώθει να απειλείται. Πάνω στον συναισθηματικό πανικό κάποιοι κάνουν επικίνδυνα πράγματα. Ο φόβος τους κάνει να παρερμηνεύουν αθώες κοινωνικές συναναστροφές, παρατηρώντας κάθε επαφή ή συζήτηση με κάποιον ξένο σαν την απόλυτη απόδειξη εγκατάλειψης. Νιώθουν τρομερό θυμό για αυτό που βλέπουν σαν προδοσία.
Αν και η ζήλια βγάζει ένταση και θυμό, αυτό πηγάζει από ένα αίσθημα αδυναμίας και όχι ισχύος. Δημιουργείται επειδή αυτός που ζηλεύει φοβάται μήπως χάσει έναν σύντροφο και μια σχέση που είναι σημαντικοί για την αίσθηση του εαυτού τους. Η κακοποίηση γίνεται σε μια προσπάθεια απάλειψης της αμφιβολίας.
Όταν ο άλλος λέει πως σε αγαπάει να ξέρεις πως το εννοεί. Αλλά, ο φόβος της εγκατάλειψης ενεργοποιεί τέτοιους πρωτόγονους συναγερμούς, ώστε να οδηγεί τελικά σε συναισθηματικό πανικό.  Δεν φταίει η ευκολία που μιλάς σε τρίτους, ή ο τρόπος που ντύνεσαι, για τις εκρήξεις ζήλιας.  Φταίει η απαίτηση για απόλυτο έλεγχο, που οδηγεί σε τέτοια παράλογη συμπεριφορά.

Τι να κάνω όταν με ζηλεύει;
Αποφεύγοντας να εκνευρίσετε τον σύντροφό σας, προσπαθήστε να του μιλήσετε ήρεμα και δοκιμάστε να λύσετε από κοινού προβλήματα. Μπορεί να καταφέρετε να αλλάξετε κάποια πράγματα. Βέβαια, η στιγμή της ζηλοτυπίας δεν είναι η καταλληλότερη ώρα για το είδος της συζήτησης που χρειάζεστε.  Και ό,τι και αν κάνετε, αποφύγετε κάθε διαπληκτισμό και αποφύγετε να περιέλθετε εσείς στην θέση να απολογείστε για την δική σας συμπεριφορά. 
Μπορείτε να πείτε στον σύντροφό σας πως υπάρχουν κάποια πράγματα που κάνετε, που προφανώς τον αναστατώνουν. Και πως δεν ευχαριστιέστε να τον αναστατώνετε. Έπειτα ρωτήστε τον ποια συμπεριφορά σας τον ενοχλεί περισσότερο; Όταν μιλάτε σε άλλα άτομα του αντίθετου φύλλου; Το με ποιον μιλάτε στην δουλειά; Ασχοληθείτε προς το παρόν μόνο με μία συμπεριφορά.
Πείτε του με ευγενικό τρόπο, που να μαρτυρά την αγάπη σας, πως αισθάνεστε εσείς με την συμπεριφορά του αυτή. Πόσο σας τρομάζουν οι αντιδράσεις του, πόσο περιορισμένος/ -η  νιώθετε, και ότι αυτές οι αντιδράσεις σας εμποδίζουν να κάνετε τις δουλειές σας, ή να ζήσετε μια ομαλή, καθημερινή ζωή.  
Έπειτα, μαζί (αυτή είναι η λέξη-κλειδί, μαζί) φτιάξτε κανόνες που μπορείτε να ακολουθήσετε και οι δύο.  Κανόνες για την συμπεριφορά σας, που, σε δεδομένη περίσταση, θα ικανοποιήσουν και τους δυο σας.  Να είστε δημιουργικοί, αφού είπατε πως αυτή είναι μια σχέση σας που θέλετε να σωθεί.  Αν ο σύντροφός σας νιώθει πως έχει κάποιου βαθμού έλεγχο της κατάστασης, μπορεί να αποφύγετε μια έκρηξη την επόμενη φορά.

Δεν θα λύσετε το πρόβλημα τελείως σε μία συζήτηση, ούτε σε δέκα.  Θα πρέπει να εξετάζετε πάλι μαζί αυτό το πρόβλημα ξανά και ξανά και να μετατοπίζετε εσείς τα όρια, μέχρις ότου ο σύντροφός σας νιώσει άνετα με φυσιολογική συμπεριφορά εκ μέρους σας.  Δεν θα είναι μια εύκολη διαδικασία, ακόμα και υπό ιδανικές συνθήκες.  Αλλά, θα μάθετε ένα πολύ σημαντικό μάθημα: ότι η αγάπη δεν λύνει αυτομάτως όλα τα προβλήματα της ζωής, παρόλο που, με τον χρόνο, με πολλή υπομονή και κατανόηση από εσάς, οι χειρότεροι φόβοι του συντρόφου σας θα χαλιναγωγηθούν.  Αν αυτός ο άνθρωπος αξίζει για σύντροφος, τότε αξίζει και το πρώτο βήμα σας στην πορεία για την αλλαγή.

Κλιμακτήριος: και τώρα τι παθαίνω;
Πολλές γυναίκες πανικοβάλλονται και μόνο στην ιδέα ότι πλησιάζει η περίοδος της κλιμακτηρίου τους και αυτό γιατί ακούνε από τις φίλες τους και το περιβάλλον τους για κάποιες «κακές κλιμακτηρίους». Τι σημαίνει αυτό και πως θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε κανονικά τη ζωή μας βιώνοντας και επιβιώνοντας αυτής της τόσο σημαντικής περιόδου;

Τι είναι κλιμακτήριος;
Στα λεξικά αναφέρεται «στην εποχή και στο φαινόμενο της μεταβολής στη γονιμότητα και τη σεξουαλική δραστηριότητα». Ουσιαστικά όμως πρόκειται για το χρονικό αυτό διάστημα πριν κατά τη διάρκεια και μετά την εμμηνόπαυση. Ο μέσος όρος ηλικίας γυναικών που σταματάει η περίοδος τους (εμμηνόπαυση) είναι τα 52 χρόνια, παρ’ ολ’ αυτά μπορεί να συμβεί στα 30 ή τα 60. Αυτή η περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας μπορεί να είναι δραματική ή πολύ απλή, διαφέρει από γυναικά σε γυναίκα αλλά το αποτέλεσμα είναι ίδιο: παύουν να έχουν περίοδο. Κάποιοι λένε πως είναι η ανάποδη εφηβεία- μια εποχή με συγκρούσεις με πολλές ορμόνες και συναισθήματα. Η περίοδος της κλιμακτηρίου διαρκεί 2-5 χρόνια πριν την εμμηνόπαυση, ως την περίοδο αποκατάστασης των ορμονών της γυναίκας μετά από αυτή (2-5 χρόνια μετά-μπορεί να φτάσουν και τα 10).

Ποια είναι τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης;
Τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης μπορούν να ποικίλουν από ελαφρές εξάψεις μέσα στην νύχτα ως πολύ ιδρώτα όλη τη μέρα και τη νύχτα. Μερικές γυναίκες έχουν κηλίδες αίματος για μερικούς μήνες και άλλες αιμορραγίες για χρόνια. Αυτά τα συμπτώματα προκαλούνται από την ορμονική ανισορροπία και αλλαγή αλλά συνδέονται άμεσα με την διατροφή, τον τρόπο ζωής και γενετικούς παράγοντες. Πολλές γυναίκες το 2004 έφτασαν τα 50 χρόνια, εργαζόμενες 60 ώρες την εβδομάδα, φροντίζοντας μια οικογένεια –παιδιά και γονείς- έχοντας ελάχιστο χρόνο για τον εαυτό τους. Με αποτέλεσμα να εξαντλήσουν τις ορμόνες τους και να έχουν ελάχιστο απόθεμα για να αντεπεξέλθουν σε αυτή τη φυσική περίοδο της ζωής τους όταν το σώμα εξοικονομεί ορμόνες για το δεύτερο μισό της ζωής μας. Ιδανικά οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν περισσότερο χρόνο να ξεκουράζονται και να απολαύσουν την αλλαγή των χρόνων που ακολουθούν, ελάχιστες έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Τι είναι η κακή κλιμακτήριος;
Πολλές φορές ακούμε γυναίκες να παραπονιούνται ότι περνούν μια πολύ κακή κλιμακτήριο. Αυτό όμως τι σημαίνει γιατί: για εμένα η αϋπνία μπορεί να είναι κακή κλιμακτήριος και για κάποια άλλη που έχει περισσότερα συμπτώματα να είναι η δική της.
Κακή κλιμακτήριος είναι όταν φτάνουμε σε σημεία που δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας: πέρα από τις σωματικές αλλαγές βιώνουμε και συναισθηματικές. Το ότι δεν μπορώ να κάνω πλέον παιδιά μπορεί να ερμηνευτεί ως είναι άχρηστη, δεν θέλω πια σεξ, δεν έχω λόγο ύπαρξης, βυθίζομαι σε κατάθλιψη, κλαίω, γίνομαι υπερευαίσθητη, αισθάνομαι εγκατάλειψη. Πολλές φορές αυτή η περίοδος συμπίπτει με άλλες αλλαγές στην οικογένεια: τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι (για σπουδές ή γάμο), πεθαίνουν οι γονείς και αυτό επιβαρύνει την κατάσταση. Τα συναισθήματα περιπλέκονται και το άγχος γίνεται μεγαλύτερο. Ξαφνικά νιώθω μόνη, πως ότι πρόσφερα τόσα χρόνια δεν αναγνωρίστηκε και πως δεν έχω κανένα να μιλήσω. Η βοήθεια κάποιου ειδικού σε αυτή τη φάση είναι σημαντική.

Τι μπορώ να κάνω;
Αυτό που αρχικά χρειάζεται να κάνεις είναι να συνειδητοποιήσεις πως είναι μια περίοδος αλλαγών και μπορείς να την χρησιμοποιήσεις υπέρ σου: να αρχίσεις να απολαμβάνεις πράγματα (καλύτερη διατροφή, άσκηση, περιποίηση). Δώσε την ευκαιρία στον εαυτό σου να εκφραστεί, να εξωτερικεύσει αυτό που νιώθεις και να βιώσεις αυτή την πορεία προς την ωριμότητα. Μην κρατάς πράγματα και συναισθήματα μέσα σου: αυτά σε κάνουν να ξυπνάς την νύχτα. Φάε σωστά γυμνάσου προσπάθησε να κοιμάσαι καλύτερα, ακολούθησε πρόγραμμα αποτοξίνωσης για να διώξεις τις τοξίνες που σε έχουν καταβάλει. Πάρε συμπληρώματα που θα συστήσει ο γιατρός. Αναζήτησε τις ισορροπίες στις οικογενειακές σχέσεις, γνωρίζοντας πως πολλά έχουν αλλάξει και δεν μπορούν να γίνουν όπως πριν 30 χρόνια. Αυτό δε σημαίνει κατάθλιψη και αντικαταθλιπτικά. Δες το καλό που μπορεί να βγει από αυτό. Είναι πράγματι η δεύτερη εφηβεία και καλό είναι να μπορέσεις να την βιώσεις με αυτό τον τρόπο.

Πολύ συχνά ακούμε ανθρώπους γύρω μας να απορούν μετά από ένα χωρισμό, «γιατί διάλεξα πάλι λάθος άνθρωπο;» «γιατί έφαγα πάλι τα μούτρα μου, ή τι κάνω πια και «τραβάω» αυτούς τους ανθρώπους, μήπως το λέει το κούτελό μου;».
Στις μέρες μας, οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν ίσως την μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων ετών. Σε μια κοινωνία που όλα γίνονται σε πολύ γρήγορους ρυθμούς και που τα περισσότερα είναι επιφανειακά και όχι ουσιαστικά, οι ανθρώπινες σχέσεις και ιδιαίτερα οι ερωτικές, είναι εφήμερες, περιστασιακές και αφήνουν τους ενδιαφερόμενους (τον έναν, αν όχι και τους δύο) λαβωμένους.
Πολύ πίστευαν ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Κάτι τέτοιο, όμως, φαίνεται να μην ισχύει. Οι περισσότεροι αναζητούν συντρόφους με πλούτο, κοινωνικό status, ωραία εμφάνιση. Οι άνθρωποι που ψάχνουν μια σταθερή μακροπρόθεσμη σχέση δεν θα πρέπει να αναζητούν συντρόφους με την υψηλότερη ποιότητα που υπάρχει, αλλά απλά για συντρόφους που είναι παρόμοιοι με αυτούς. Έτσι, αυξάνουν τις πιθανότητες για ευτυχία και σταθερότητα.
Ειδικότερα, οι γυναίκες αναζητούν στο σύντροφό τους χρήματα, φιλοδοξία, κοινωνικό status, επιθυμία για παιδιά και δέσμευση, ενώ οι άντρες μια νέα, όμορφη και ελκυστική σύντροφο. Όταν οι προσδοκίες δεν είναι ξεκαθαρισμένες και δημιουργείται η σχέση με την βεβαιότητα, ούτε καν την ελπίδα, ότι θα αλλάξουμε τον άλλο και θα τον φέρουμε στα «μέτρα μας», η κατάληξη είναι κοινή και σε πολλές περιπτώσεις καταστροφική.

Αν αναλύσουμε όμως τους λόγους των χωρισμών καταλήγουμε στα παρακάτω:
1. Δεν υπήρχε μεταξύ τους φιλία, εμπιστοσύνη
2. Δεν ήταν «κοντά» ο ένας στον άλλο
3. Υπήρχε σύγκρουση για το ποιος έχει μεγαλύτερη δύναμη, ποιος είναι ανώτερος
4. Δεν ήξεραν πως να διαφωνούν
5. Δεν είχαν μιλήσει για παιδιά, αν θέλουν ή όχι
6. Τα χρήματα
7. Τα προσωπικά σχέδια του καθενός (καριέρα, δουλειά)
8. Η γνώμη των άλλων
9. Δεν είχαν ίδια καταγωγή
10. Ήταν μια σχέση από αντίδραση (σε προηγούμενη σχέση, διαζύγιο, φόβο μη μείνω μόνος/η, στους γονείς).

Όλα αυτά αποτελούν έναν πολύ καλό οδηγό για μια πραγματικά αρμονική σχέση, αν τα ακολουθήσουμε, π.χ. αν υπάρχει μεταξύ μας φιλία και εμπιστοσύνη, αν είναι ο ένας κοντά στον άλλο, αν δεν υπάρχει σύγκρουση για το ποιος είναι πιο δυνατός αλλά νιώθουμε ίσοι στη σχέση, αν ξέρουμε να διαφωνούμε, κ.λ.π.

Για να μπορέσει ο καθένας να προσελκύσει τον ιδανικό, για αυτόν, σύντροφο θα πρέπει να ακολουθήσει τα παρακάτω βήματα:
1. Να αποδεσμευτεί από το παρελθόν: οποιαδήποτε δέσμευση του παρελθόντος είναι σαν την άγκυρα που δεν μπορεί να τον αφήσει να προχωρήσει. Να επεξεργάζεται την κάθε σχέση και προχωράει.
2. Να ανακαλύψει ποια «πρότυπα συμπεριφοράς» ακολουθεί στις σχέσεις του με αποτέλεσμα την αποτυχία. Ποια λάθη επαναλαμβάνει;
3. Να ξέρει ποιες είναι οι ανάγκες του (βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες): επειδή ψάχνει έναν άνθρωπο για να καλύψει και να σεβαστεί αυτές τις ανάγκες του.
4. Να αναγνωρίσει και να τηρήσει τα όριά του: πολλές φορές μέσα σε μια σχέση τα ξεπερνάει και με έναν «λάθος» σύντροφο αυτό συμβαίνει πολύ σύντομα και πολύ συχνά.
5. Να καθορίσει ποια είναι η ιδανική σχέση και ο ιδανικός σύντροφος: και αυτό θα το κάνει αν αναρωτηθεί «τι χρειάζομαι» και όχι «τι θέλω».
6. Να αλλάξει τις συναναστροφές και τον κοινωνικό περίγυρο: διευρύνοντας τον κύκλο γνωριμιών του.
7. Να αναπτύξει νέες μεθόδους και συμπεριφορές μέσα στην σχέση: αν και ακούγεται δύσκολο, είναι εφικτό αν έχει ακολουθήσει τα προηγούμενα βήματα.
8. Να ορίσει και να επιδιώξει την ιδανική για αυτόν ζωή: τι ζωή θέλει, τι δουλειά, πόσα χρήματα, κλπ.
9. Να χτίσει την αυτοεκτίμηση και την πίστη του: αν δεν πιστέψει αυτός στον εαυτό του, δεν θα πιστέψουν και οι άλλοι.
10. Να εφαρμόσει όλα τα παραπάνω από την έναρξη της σχέσης: το πως θα συμπεριφερθεί, συναναστραφεί από την αρχή της σχέσης, θα οδηγήσει τον δεσμό σε μια σταθερή σχέση ή σε άλλο ένα χωρισμό.

Tι είναι η συναισθηματική κακοποίηση;
Πολλοί άνθρωποι συμπεραίνουν ότι αν δεν κακοποιούνται σωματικά από το σύντροφό τους ή το περιβάλλον του, τότε δεν κακοποιούνται. Αυτό δεν είναι απαραίτητα και αληθινό. Μπορεί να βρίσκεσαι σε μια σχέση που σε κάνει να «στερεύεις»- μπορεί να μην το αναγνωρίζεις αλλά ο σύντροφός σου μπορεί να έχει καταστρέψει την αυτοεκτίμησή και την ευτυχία σου.
Η κακοποίηση έχει διάφορες μορφές: λεκτική, σωματική, σεξουαλική και φυσικά συναισθηματική που περιλαμβάνει όλους του τύπους κακοποίησης.

Με ποιους τρόπους ασκείται η συναισθηματική κακοποίηση;
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους ασκείται, διαφέρουν σε περιεχόμενο αλλά το κίνητρο είναι το ίδιο:
• Λέει ψέματα ή τη μισή αλήθεια για να αποφύγει να αιτιολογήσει τις πράξεις του
• Κατηγορεί τους άλλους για να διώξει την ευθύνη από πάνω του
• Αρνείται να δει την πλευρά του άλλου και επιμένει στην άποψή του
• Δεν λέει όλες τις λεπτομέρειες/πληροφορείς για να κατηγορήσει αργότερα («έπρεπε να το ξέρεις αυτό»)
• Δεν αναγνωρίζει τα συναισθήματα του άλλου
• Γίνεται προσβλητικός όχι με επιθετικό τρόπο αλλά με αστείο τρόπο έτσι ώστε το θύμα να σκεφτεί πως αστειευόταν, ενώ ασκεί κακοποίηση
• Αλλάζει θέμα για να αποσύρει την προσοχή από πάνω του
• Κάνει τον άλλο να νιώθει πως δεν αξίζει, στην προσπάθειά του να χαμηλώσει την αυτοεκτίμηση και να τον φέρει στο δικό του επίπεδο
• Απειλεί με σωματική ή σεξουαλική βια
• Αρνείται πως υπάρχει πρόβλημα
• Έχει ανάρμοστες εκρήξεις που κάνουν το θύμα να αποπροσανατολίζεται
• Ελέγχει τους άλλους έτσι ώστε να μην έχουν ελευθερία
• Ξεχνάει δεσμεύσεις και υποσχέσεις
• Αρνείται την επιτυχία των άλλων
• Εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες του άλλου, χρησιμοποιεί την ντροπή, ενοχή, φόβο
• Διακόπτει τον άλλο όταν μιλάει
• Εξαλείφει την ικανότητα επιλογών
• Θέτει απρεπείς ερωτήσεις ή σχόλια για να προκαλέσει συναισθηματική απόκριση.

Με αυτούς τους τρόπους κάνει «πλύση εγκεφάλου» με σκοπό να έχει έλεγχο της σκέψης του άλλου
1. Αρχικά δεν ενημερώνει το θύμα για το τι συμβαίνει και τις αλλαγές που γίνονται (π.χ. μπορεί ο σύντροφός σας να ελέγχει τα οικονομικά σας, να κάνει σχέδια και να μη σας ενημερώνει μέχρι την τελευταία στιγμή)
2. Ελέγχει το χρόνο και το περιβάλλον του θύματός του και σιγά σιγά το απομονώνει (π.χ. επιμένει να σταματήσετε ένα χόμπι ή μια συναναστροφή, να μετακομίσετε μακριά από φίλους και οικογένεια ή να σταματήσετε να επικοινωνείτε με ανθρώπους που σας στήριζαν).
3. Κάνει το θύμα να νιώθει αδυναμία, φόβο και εξάρτηση, μέσα από την λεκτική κακοποίηση
4. Προσπαθεί να κάνει το θύμα να συμπεριφερθεί όπως αυτός επιθυμεί
5. Παρουσιάζει ένα «κλειστό κύκλωμα-σύστημα λογικής» το οποίο δεν επιδέχεται κριτική ή αλλαγές. Με άλλα λόγια γίνεται αυτό που θα πει...

Ποια είναι η πορεία της κακοποίησης;
Η κατάσταση όμως δεν είναι απλή, μιας και το θύμα δεν αντιλαμβάνεται την επικινδυνότητα και την απειλή, έτσι γίνεται ένας κύκλος όπως φαίνεται και στο σχεδιάγραμμα που ακολουθεί:

ΣΤΑΔΙΟ 1 - Δημιουργία έντασης:
Αυξάνεται η ένταση, διακόπτεται η επικοινωνία, το θύμα νιώθει πως πρέπει να ηρεμήσει- μαλακώσει τον θύτη
ΣΤΑΔΙΟ 2 - Συμβάν:
Λεκτική και συναισθηματική κακοποίηση. Θυμός, κατηγορίες, καβγάδες, απειλές, εκφοβισμός
ΣΤΑΔΙΟ 3 - Συμφιλίωση:
Ο θύτης απολογείται, βρίσκει δικαιολογίες, κατηγορεί το θύμα, αρνείται ότι έγινε «κακοποίηση» ή ότι δεν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα όσο λέει το θύμα
ΣΤΑΔΙΟ 4 - Ηρεμία:
Το συμβάν «ξεχνιέται», δεν γίνεται άλλη κακοποίηση

Ποιος είναι ο χαρακτήρας του ατόμου που ασκεί συναισθηματική κακοποίηση;
Αυτός που ασκεί την συναισθηματική κακοποίηση, είναι συνήθως, κάποιος που κακοποιήθηκε συναισθηματικά σαν παιδί, ή το βίωσε μέσα στην οικογένειά του. Είναι οξύθυμος και εξοργίζεται ακόμα και με τα πιο ασήμαντα, είναι κτητικός και ζηλιάρης θέλοντας να ελέγχει το σύντροφό του (σε μεγαλύτερο ποσοστό είναι άντρες). Αισθάνεται πόσο «άντρας είναι» ανάλογα με το πόσο εξαρτάται η γυναίκα από αυτόν. Οι σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους είναι επιφανειακές, έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, άκαμπτες ιδέες περί γάμου, δεν συμβιβάζεται και περιμένει από την σύντροφό του να συμπεριφέρεται αντίστοιχα (συχνά όπως ήταν στη δική του οικογένεια ή ακριβώς αντίθετα). Μα πάνω απ’ όλα εξαπατά τον εαυτό του για τα προβλήματα που προκύπτουν κατηγορώντας το σύντροφό του (π.χ. δεν θα μεθούσε αν δεν τον έπρηζε, δεν θα νευρίαζε αν έκανε ότι έπρεπε). Μπορεί να πει κανείς ότι έχει διπλή προσωπικότητα: γοητευτικός ή σκληρός, εγωιστής ή γενναιόδωρος, μιας και μπορεί,τέλεια, να εξαπατήσει τους άλλους.

Ποιες είναι οι συνέπειες;
Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της συναισθηματικής κακοποίησης περιλαμβάνουν την αποξένωση και την απομόνωση του θύματος κάνοντάς το να αισθάνεται ότι δεν είναι ρεαλιστής. Πέφτει η αυτοεκτίμησή του και η πίστη του για το τι αξίζει. Οι παλιές μνήμες είναι ομιχλώδεις και πολλά κομμάτια του παρελθόντος σβήνουν τελείως. Συσσωρευμένα συναισθήματα από κακοποίηση αποτελούν την κύρια αιτία συναισθηματικών δυσλειτουργιών, άγχος, αγωνία, κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, εμμονές, φοβίες.

Υπάρχει θεραπεία-αποδέσμευση;
Το χειρότερο σε αυτή τη κατάσταση είναι ότι τα θύματα εξακολουθούν να ζουν αυτές τις καταστάσεις κυρίως γιατί δεν ξέρουν πως να απαγκιστρωθούν. Όταν προσπαθούν να αιτιολογήσουν γιατί τους συμβαίνει αυτό, ανακυκλώνοντάς το στο μυαλό τους, εξακολουθούν να υποφέρουν. Κάποιοι «κουβαλούν» αυτές τις εμπειρίες για χρόνια, ίσως για όλη τους τη ζωή, φυλακισμένοι σε αυτές τις σκέψεις.

Συχνά σκέφτονται ότι δεν μπορούν να ξεφύγουν, ή ότι τους αξίζει να ζουν έτσι, ενώ πρέπει να αναρωτηθούν: «βγαίνει κάτι θετικό από αυτή τη σχέση στη ζωή μου;», «για πόσο καιρό θα υποφέρω για πράγματα που έγιναν πολύ καιρό πριν».

Η κακοποίηση, αναπαράγει αρνητικά συναισθήματα , εξαντλεί σωματικά τα θύματα, θολώνει την σκέψη, και τους εμποδίζει να είναι καλύτεροι. Αν ζουν σε περιβάλλον που τους κακοποιεί, πρέπει να φύγουν όσο τρομακτική και αν είναι αυτή η σκέψη, έστω και αν νιώθουν πως δεν έχουν επιλογές: είναι έτσι γιατί ο θύτης τους έκανε να νιώθουν έτσι, χωρίς δύναμη. Οι άνθρωποι που υφίστανται συναισθηματική κακοποίηση πρέπει να βρουν τη δύναμη να το κάνουν και να προχωρήσουν με την ζωή τους. Με την βοήθεια κάποιου ειδικού, θα ερευνήσουν τα συναισθήματά τους, θα αποφασίσουν ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουν, να δράσουν και να αποφασίσουν τι αλλαγές πρέπει να κάνουν για να συνεχίσουν τη ζωή τους. Αν παλιά γεγονότα εξακολουθούν να τους προκαλούν θυμό, σύγχυση, φόβο, απόρριψη, ντροπή, ενοχή ή άλλα αρνητικά συναισθήματα ήρθε η στιγμή να προχωρήσουν και να ζήσουν όπως φαντάζονται. Μας αξίζει να ζούμε καλύτερα, μας αξίζει μια ευκαιρία να αλλάξουμε...

Τι σημαίνει ευτυχία;
Για κάθε άνθρωπο ο ορισμός της ευτυχίας είναι κάτι το διαφορετικό. Αν αναρωτηθούμε τι σημαίνει για εμάς ευτυχία πιθανόν να επιλέξουμε κάποια στιγμή που μας έκανε να χαμογελάσουμε να νιώσουμε γαλήνη, να νιώσουμε όμορφα… ΑΝ ρωτήσουμε τους γύρω μας θα μας απαντήσουν ότι ευτυχία …είναι η ελευθερία, η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας, η μοναξιά, ένα ποίημα, ένα τραγούδι, ένα χαμόγελο, το γέλιο ενός παιδιού, κ.λ.π

Ο Δημόκριτος έλεγε: ευτυχισμένος είναι αυτός που δεν λυπάται για όσα δεν έχει, αλλά χαίρεται γι’ αυτά που έχει. Ο Ντοστογιέφσκι επιλέγει: Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία, αλλά στο κυνήγι της. Η ευτυχία δεν είναι ένας σταθμός που φτάνει κανείς, αλλά είναι ο τρόπος που ταξιδεύει. Και ο Αριστοτέλης τονίζει:Η ευτυχία μας εξαρτάται από εμάς.

Ποια πράγματα μας κάνουν ευτυχισμένους;
Σε αυτή την προσπάθεια να φτιάξουμε τα 5 μυστικά που κρύβουν την ευτυχία μας καταλήξαμε στα εξής:

ΠΡΩΤΟΝ: Ευτυχία νιώθουμε όταν νιώθουμε όμορφα…
• συναισθηματικά
• ψυχική υγεία
• με τον εαυτό μας
• με σώμα μας (εμφάνιση)
• με την προσωπικότητά μας (γνώσεις, εμπειρίες, κοινωνική θέση)
• με την δουλειά μας

Με μια λέξη η ΑΥΤΟ-ΕΚΤΙΜΗΣΗ είναι το πρώτο πράγμα που κρύβει την ευτυχία μας.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ευτυχία νιώθουμε όταν δεν είμαστε μόνοι. Όταν υπάρχουν δηλαδή γύρω μας άνθρωποι που νοιαζόμαστε και μας νοιάζονται
• οικογένεια,
• παιδιά,
• φίλοι,
• σύλλογοι
• δραστηριότητες,
• εκδρομές
• σύντροφος

Το δεύτερο, συνεπώς είναι η ΜΟΝΑΞΙΑ – ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΡΙΤΟΝ: Ευτυχία για τους περισσότερους είναι το να έχουμε υγεία. Γι’ αυτό και όσο εξαρτάται από εμάς θα πρέπει:
• να κάνουμε τσεκ απ και ελέγχους,
• να προσέχουμε όσα μας λένε
• να ακολουθούμε την κατάλληλη διατροφή,
• να ασκούμαστε

Με μία λέξη ΥΓΕΙΑ

ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Ευτυχία όμως είναι η ΑΓΑΠΗ: να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε. Να έχουμε και να επιδιώκουμε στην καθημερινότητά μας
• υγιείς σχέσεις,
• ισορροπίες,
• να μην μας χρησιμοποιούν,
• να μην μας χειρίζονται,
• να σεβόμαστε και να εκτιμούμε τους άλλους,
• να επικοινωνούμε,
• να έχουμε ομαδικό πνεύμα
• να ζητάμε και να προσφέρουμε βοήθεια

Μιλάμε για το τέταρτο μυστικό της ευτυχίας την ΑΛΛΗΛΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

ΠΕΜΠΤΟ: Ευτυχία όμως πάνω απ΄ όλα είναι να μπορούμε να ονειρευόμαστε. Και αυτό σημαίνει
• να μην εγκαταλείπουμε,
• να προσδοκούμε πράγματα,
• να θέτουμε στόχους
• να μπορούμε να «ταξιδεύουμε»,
• να ζούμε!

Το πέμπτο και τελευταίο λοιπόν συστατικό της ευτυχίας μας είναι η ΕΛΠΙΔΑ
Σίγουρα μπορούμε να προσθέσουμε και άλλες κατηγορίες σε αυτή τη λίστα ή να προσθέσουμε στοιχεία σε κάθε μια από αυτές. Κάντε το για να δείτε πιο συγκεκριμένα τι θέλετε και τι επιδιώκετε στην ζωή σας. Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι στην δύσκολη, επίπονη και απαιτητική μας καθημερινότητα, οφείλουμε να «κυνηγούμε» την Ευτυχία και ορισμένες από τις προτάσεις μας είναι ότι οφείλουμε:

• να ονειρευόμαστε,
• να χτίζουμε υγιείς σχέσεις,
• να ζούμε ειλικρινά με τους άλλους- εξωτερικεύοντας συναισθήματα
• να θωρακίζουμε τον εαυτό μας, προσέχοντας την υγειά μας
• να πιστεύουμε στον εαυτό μας ότι μπορούμε και αξίζει να ζούμε μια ευτυχισμένη ζωή!
Για να μπορέσει το ταξίδι προς την ευτυχία να αποτελέσει τον δικό μας επίγειο παράδεισο…